Tag
posted on 09 Jan 2007 13:40 by nidtingเอาแล้วไง เจอ Tag จนได้
คิดว่าจะไม่โดนแล้วนา
Blog Tag ก็คือ การที่ให้เราเขียนสิ่งที่คนอื่นไม่น่าจะรู้เกี่ยวกับตัวเราห้าอย่าง แล้วหาเหยื่อผู้เคราะห์แปะส่งต่อไปให้อีกห้าคนเป็นทอดๆ คล้ายๆการละเล่นลูกโซ่ชนิดหนึ่ง ที่ในปัจจุบันนี้ระบาดไปแล้วเกือบครึ่งค่อนเอ็กซ์ทีน =_=+
(เอามาจากเจ้าเกี๊ยว >w< ก๊อปมาทั้งดุ้น หวังว่าคงไม่คิดค่าลิขสิทธิ์นะลูก เหอๆ
ตอนแรกเห็นน้องเกี๊ยวบอกว่า เราโดนTag ตอนนั้นก็เป็นเอ๋อๆ เพราะไม่รู้ว่าใครTag เรา
ขอสารภาพ ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่า คนที่น้องเกี๊ยวบอกอ่ะใคร (ถ้าเข้ามาอ่านหนูขอโทษ นะ หนูเปิดหาแล้ว แต่หาไม่เจอว่ามีคนTag อ่ะ >[]</!!)
เราก็อุตส่าห์รอดจากการ โดนTag ไปได้ หนึ่งวัน เหอๆ
แต่ปรากฏว่า
โดนTag จากคุณReinz จนได้ (จนได้นะเรา = =)
แล้ว.
ว่าแต่จะเล่าเรื่องอะไรดีเนี่ย. (ตั้ง ห้าข้อแน่ะ)
________________________________________
1.สิ่งที่กลัว
สิ่งที่นิดกลัวมีสองอย่างค่ะ (ที่จริงมากกว่านั้น แต่เอาหลักๆ)
มันก็คือ ความสูง กับ ผ สระ อี .ผี งับ {(>_<)}
ความสูงนี่มันเป็นเรื่องสมัยเด็กๆ อายุประมาณเจ็ดขวบได้ (ตัวกระเปี๊ยกเดียว)
จำได้ว่าไปเที่ยวบ้านป้า
แล้วทีนี้บ้านป้าก็มีบ่อน้ำเลี้ยงปลาคาร์ฟอยู่
แล้วมันก็ลึกซะด้วย... = =
ด้วยความซุกซนแบบอยากรู้อยากเห็น เราก็ชะโงกหน้าไปไกลๆริมบ่อ เห็นปลาว่ายน้ำสวยดี >_< เลยเอามือ ลงไปแตะๆจับๆผิวน้ำเล่น.
แล้ว
โดนปลาดึงลงไปทั้งตัว=[]=/!!
มันคงคิดว่าเรามาให้อาหารมันอ่ะ แล้วนิ้วมือเด็กมันเล็กมันเลยคิดว่าเป็นอาหารมันมั้ง!? เลยลากเราลงไปซะงั้น = =ll
ตอนโดนลากลงไปมันรู้สึกเหมือนตกจากที่สูงๆเลยค่ะ รู้สึกตัวก็อยู่ใต้ผิวน้ำแล้ว ตอนนั้นยังว่ายน้ำไม่เป็นซะด้วย น้ำลึกประมาณ สองเมตร แต่ตอนนั้นเราสูงแค่ ร้อยยี่สิบกว่าๆ ขาไม่ถึง =w=/!!
พอโผล่ขึ้นมาได้ ก็โดนดึงลงไปใหม่
(ปลาคาร์ฟสวยก็จริง แต่โหดมากนะคะ = =ll)
เป็นอย่างนี้จนเราแทบจะหมดลมอยู่แล้ว
โชคดีที่บังเอิญแม่บ้านมาเห็นซะก่อน เอาเราขึ้นจากสระได้ทันรอดตายมาได้หวุดหวิด = =ll
ตั้งแต่นั้นมา เราก็ไม่ค่อยชอบที่ๆขายังพื้นไม่ถึง เวลาขึ้นที่สูงๆจะหวิวๆ กลัวตก อะไรแบบนี้ มันเป็นปัญหามาหเหมือนกันค่ะ อย่างเช่น ตอนขึ้นลงบันไดเลื่อน บางทีเราไม่กล้าลงอ่ะมันชัน = =ll กลัว.
อีกอย่างที่เรากลัวก็คือ ผี
ตอนเด็กๆเราชอบเรื่องผีมากเลยนะคะ
หนังสือผี กับพวกฆาตกรรมเลือดสาดก็ซื้อมาสะสมจนจะเปิดร้านขายได้.. ไม่ต่ำกว่า ร้อยเล่มอ่ะ
...แต่พอมาซักประมาณ ม.ต้น...
ไม่รู้ว่ามันเพราะ อ่านเยอะไปจนจินตนาการก้าวไกลกว่าคนอื่นหรือยังไง = =ll ดันสลับจากชอบมากๆกลายเป็นกลัวมากๆซะนี่
มันหลอนอ่ะค่ะ ใครอย่ามาเล่าเรื่องผีตอนกลางคืนนะคะ เพราะว่าวันนั้นเราจะนอนไม่หลับเลยทั้งคืน (หลอนตัวเองอ่ะ)
หลายครั้งตอนเมทกลับบ้านวันเสาร์อาทิตย์ เรากลัวที่จะปิดไฟนอนคนเดียว เลยเปิดไฟซะทั้งห้อง ไม่หลับไม่นอนเลยวันนั้น = =ll
2. เคยฝันอยากเป็นพาวเวอร์เรนเจอร์สีเหลืองแบบจริงจังมาก
ใครที่เกิดรุ่นเดียวกับเราต้องรู้จักแน่ๆเลย
ขบวนการพาวเวอร์เรนเจอร์ไงคะ= =+
ที่จะมี สีแดง (red) สีเหลือง(yellow) สีน้ำเงิน(blue) สีชมพู (pink) สีเหลือง สีดำ (black) เวลาแปลงร่างเสร็จก็จะตะโกนชื่อสีของตัวเองเป็นภาษาอังกฤษดังๆ แล้วมายืนโพสต์ท่ากลุ่มค้างสักครู่ ต่อมาก็ต่อสู้กับเหล่าร้ายนิดหน่อย พอตัวร้าย ขยายร่างเท่าตึกเวิร์ดเทรดก็ เรียกสัตว์ในตำนานของตัวเองออกมารวมร่างกันเป็น หุ่มยนต์พาวเวอร์เรนเจอร์ร่างสมบูรณ์แบบ 555+
จำได้ว่าจะมีตัวละครลับอีกตัว สีขาว(White) ด้วยนะ แต่เราจะไม่ได้ว่าแปลงร่างเป็นอะไร แต่รู้ว่าฟิวชั่นรวมตัวกับหุ่มพาวเวอร์เรนเจอร์ร่างสมบูรณ์แบบได้ละกัน ^_^
ตอนนั้นบ้าเรื่องนี้มากเลยค่ะ ปกติเราเป็นเด็กเรียบร้อยนะ (???) ไม่ค่อยพูดเท่าไหร่
แต่พอได้มาดูเรื่องนี้
เชื่อมั้ยคะ กระโดดไล่เตะกับพวกเด็กผู้ชาย ตั้งแก๊งค์เด็กผู้หญิงขึ้นมาสถาปนาตัวเองเป็นหัวหน้ากลุ่มเลยอ่ะ แล้วก็ชอบโพสต์ท่าแบบ yellow อีกด้วย=o=โอ้
ตอนนั้นถ้าผู้ใหญ่คนไหนถามว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไรก็จะตอบว่า
เป็นพาวเวอร์เรนเจอร์สีเหลืองค่ะ ตลอด
จนขนาดโตมาแล้วยังโดนญาติล้อบ่อยๆ ว่า ไม่ไปปราบเหล่าร้ายแล้วเหรอ
นึกแล้วก็ขำตัวเองค่ะ
3.มีการ์ตูนกี่เล่ม
เราเป็นคนที่ชอบอ่านการ์ตูนมากค่ะ ชอบอ่านแล้วซื้อเก็บด้วย
ติดนิสัยตอนเด็กๆแม่ไม่ชอบให้อ่านเลยต้องแอบซื้อเก็บบ่อยๆ
เลยติดนิสัยชอบซื้อเสมอ
ตอนนี้ เราเสียเงินกับการ์ตูนตั้งแต่เด็กจนโตไม่ต่ำกว่า แสนบาทค่ะ
^_^;
การ์ตูนที่บ้านเรา ขนาดให้น้องไปหลายลังแล้วนะ ยังไม่ต่ำกว่า สองพันเล่มเลย
นับครั้งล่าสุดคือ ม.4 ได้ สองพันกว่าเล่ม ตอนนี้ไม่อยากจะนับว่ามันเท่าไหร่= =ll
แต่เรื่องที่เราอ่านแล้วเราก็จำได้นะคะ เพราะเล่มหนึ่งๆจะอ่านไม่ต่ำกว่า ห้า หก ครั้ง
เริ่มซื้อครั้งแรกตอน ป. 2 การ์ตูนญี่ปุ่นนะคะ ตอนแรกๆก็อ่านการ์ตูนตาหวาน ชอบอ่ะ กับการ์ตูนผี สยองขวัญเลือดสาดทำนองนั้น ต่อมาก็วิวัฒนาการจนกลายเป็นการ์ตูนเด็กผู้ชาย จนเดี๋ยวนี้อ่านอะไรก็ได้ที่ยังไม่อ่าน = =
ไม่เกี่ยงซะงั้น
การ์ตูนที่เราซื้อส่วนมากในตอนนี้ แหะ แหะ การ์ตูนวายค่ะ เพราะมันไม่ค่อยมีในร้านเช่า ถ้าพวกการ์ตูนธรรมดาเราหาอ่านจากร้านเช่าได้ แต่แนวนี้ไม่มีนี่นา=3= เลยต้องซื้อหน่อย อิอิ (ข้ออ้างสมเหตุสมผลนะเนี่ย)
4. NIDTING คืออะไร
เป็นเรื่องหน้าแตกของเราเองค่ะ เรานั้น>> นิตติ้ง (แต่ชอบให้เรียก นิด มากกว่า)
ที่จริงต้องเขียนKNITTINGที่แปลว่า การถักทอ ค่ะ (ถัก นิตติ้งอ่ะ อ่ะค่ะ)
แต่เพราะเราโง่ภาษาอังกฤษขั้นรุนแรง ตอนเด็กๆไม่รู้ เลยเขียนว่า NIDTING
สะกดผิดไงคะ!! เรื่องของเรื่อง =[]=/!!
กว่าจะรู้ตัวไอ้ชื่อที่เขียนมาตลอดอ่ะ ผิด ก็ตอน ป.5 เหอๆ ด้วยความขี้เกียจแก้ของเราเอง เราจึงติ้งต่าง (สมมุติ) ชื่อของตัวเอง เป็นNIDTING ซะเลย
ผิดแต่ไม่แก้อ่ะ มีอะไรมั้ย= =ll <<< ทำนองนี้
เวลากรอกชื่อเล่นภาษาไทย จะ กรอก นิตติ้ง (นิด ใช้ ต ซึ่งถ้าเขียนเป็นเป็นอังกฤษจริงๆ ต้องใช้ตัวอักษรตัว t) แต่เวลาเรากรอกชื่อเล่นเป็นภาษาอังกฤษ จะกรอก NIDTING ซะงั้นค่ะ เอามันอย่างนี้แหละ ตั้งใจว่าจะใช้ไปตลอดชีวิตซะด้วย = =
จบการรายงาน
5. เกลียดข้าวต้ม
เหตุผลคือมันร้อน กินยาก เราลิ้นบางอ่ะทานยาก กว่าจะทานได้ต้องทิ้งไว้ซักครึ่งชั่วโมงให้หายร้อน = = อีกอย่างมันเป็นเหลวๆ ไม่ชอบเลย
หมดแล้ว 5 ข้อ เหอๆ= =+
บอกชื่อผู้โชคดีรายต่อไปเลยละกัน
Pukpik เปี๊ยกเอ้ย อัพบลอกได้แล้ว
death13th ลุงเดิ่ทคะ เชิญค่ะ ^_^
idée คุณTropical อัพบลอกได้แล้วค่ะ
JUpJIpจิ๊บๆ จ๋ากลับมายัง
Mrwar ท่านwar คะ อัพบลอกเจ้าค่ะ = =+
ผู้มีรายนามต่อไปนี้ เชิญเจ้าค่ะ
(แต่ยังไม่เข้าใจว่าช่วงนั้นสีเหลืองของญี่ปุ่นเป็นผู้ชาย แล้วทำไมอเมริกาเอามาทำเป็นผู้หญิงหว่า
)
ชื่อ นิตติ้ง หรอคะเนี่ย... น่าร๊ากก น่ารัก~
แต่ตัวสูงขนาด 120 ซ.ม. แล้วปลาลากลงไปได้นี่... ออกจะเหลือเชื่อ... นั่นสิ ปลาตัวขนาดไหน
ตอนเด็กๆ เราอย๊ากอยากเป็นพาวเวอร์เรนเจอร์สีขาว!!
ปล. รันหมายเลขข้อซ้ำนะจ๊ะติ้ง ;P
ปล.2 ง่ะ โดน tag และ -[]-!
#1 By Pukpik : Nameless Monster on 2007-01-09 14:21